Burzliwa historia Luwru.

2012-06-02 18.13.44 (1)Blog przeniesiony na PARYZ NIEZNANY

Jak Luwrowi udalo się zachowac spojną i harmonijną formę pozostanie zapewne sekretem historii. Tylu roznych artystow: malarzy, rzezbiarzy, czy architektow przykladalo do niego swoją rękę, dluto czy pędzel. W czasie jego dlugiej, bo trwającej juz  8 wiekow historii podejmowano rozliczne proby jego przebudowy, dobudowy, rozbudowy, motywowane nieustającą chęcią ulpeszenia, dostosowania go do zmienijących się gustow, trendow czy koncepcji.

Forteca obronna.

Historia Luwru zaczyna się pod koniec XII wieku. Wtedy to krol Filip Augus zleca budowę murow obronnych, mających chronic miasto podczas jego nieobecnosci. Sam wybiera się (jak nakazywala tradycja na wyprawy krzyzowe: szerzyc swiętą wiarę katolicką). Luwr jest częscią obwalowan obronnych. Zbudowany na planie kwadratowym, otoczony wypelnioną wodą fosą. W jego wnętrzu nie moglo zabraknąc: więzienia (dla przeciwnikow krola – takie czasy), skarbca i zbrojowni.

Rezydencja krolewska.

Niecale dwa wieku pozniej okolo 1360 roku (za Karola V) Luwr częsciowo traci tę pierwotną funkcję obronną. Bo miasto rozrasta się. Pojawia się potrzeba zbudowania wokol niego nowej  linii obronnej. A pelniący niegdys funkcję fortecy Luwr znajdzie się w jej wnętrzu. Zresztą sam krol Karol V bardzo ceni sobie wygodę i wedlug swoich upodoban przebudowuje zamek. Czyniąc z niego luksusową rezydencję (ktora jeszcze tylko częsciowo zachowuje swoj obronny charakter).

Renesans.

Kolejnej przebudowy (tym razem z rozmachem wlasciwym wladcy z bozego nadania) podejmuje się w 1546 roku Franciszek I. Krol po wojnach wloskich, rozmilowawszy się w dobrej architekturze, pragnie podkreslic prestiz wladzy monarszej. Pierwotna baszta zostaje wyburzona, dziedziniec rozszerzony. To jeszcze bardziej nobilituje Luwr jako rezydencję krolewską.  Zadanie przebudowy zostaje powierzone  Pierrowi Lescot. Jego nazwiskiem upamiętniono jedno ze skrzydel Luwru. W ten sposob do Paryza docierają wplywy renesansu i inspiracja sztuką antyczną.

Drugi zamek Tuileries.

W 1546 roku na zyczenie Katarzyny Medycejskiej w odleglosci zaledwie 500 metrow od Luwru rozpoczyna się budowa drugiego palacu (nieistniejącego juz dzis) Tuileries. Intencją krolowej bylo polączenie obu palacow, tak by w razie rozruchow wladcy latwiej bylo uciec przed niezadowoleniem tlumu. A czasy byly niepewne.

Oba palace zostaną częsciowo polączone dopiero za panowania Henryka IV (1589- 1610). Krol ten zresztą podejmuje szeroko zakrojony plan przebudowy Luwru. Ale w międzyczasie zostaje zamordowany.

Luwr popada w zapomnienie.

Ludwik XIV (1643-1715) rowniez prowadzi prace nad ulepszeniem Luwru. Ich kierownictwo powierza Louis Le Vau. Ale sam na czas ich trwania przenosi się do sąsiedniego Tuileries. A następnie (tym razem juz definitywnie w 1680 r) do umilowanego Zamku Wersalskiego. I to jemu poswięca odtąd cale swoje zainteresowanie i energię. A Luwr powoli popada w zapomnienie, porzucony na 1,5 wieku przez wladcow.

W międzyczasie przyciąga co najmniej dziwnych lokatorow (spod ciemnej gwiazdy): roznej masci rzezimierzkow i dworskie kurtyzany.

Odbudowa Luwru.

Dopiero po Rewolucji Francuskiej Napoleon decyduje się na powaznie zając się Luwrem. Jednoczesnie wznawia prace nad polączeniem go z Tuileries. Z tego czasu pochodzi tez Luk Triumfalny na Placu Karuzeli (między Luwrem a Ogrodami Tuileries). Ale wiadomo z historii, ze epizod napoleonski nie trwal dlugo.

Ostateczną restaurację Luwru konczy Napoleon III (czasy drugiego cesarstwa  1852-1870). Uroczyste otwarcie odrestaurowanego zamku ma miejsce w roku 1857. Cesarz oddaje tez częsc pomieszczen na potrzeby administracji publicznej.

Pozar w Tuileries.

Ale juz wkrotce zespol Luwr -Tuileries dotykają powazne zmiany. W czasie Komuny Paryskiej w 1871r pozar trawi palac Tuileries. A jego ruiny zostają doszczętnie rozebrane.

Muzeum.

Po wojnie w 1981r Francois Mitterand przekazuje budynki Luwru na potrzeby muzeum. Co daje jednen z najznakomitszych kompleksow muzealnych o lącznej powierzchni o dlugosci 800m. Z wejsciem glownym zaznaczonym charakterystyczną (acz bardzo kontrowersyjną) piramidą, postawioną w 1989r.